ଗଲଗୋଟିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଚୀନୀ ରୋବଟ୍ ବିବାଦ ଭାରତର ପ୍ରଯୁକ୍ତିଗତ ଅଗ୍ରଗତିରେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନଚିହ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ଭାରତ ପ୍ରଯୁକ୍ତିର ଦୃତ ବିକାଶ କରୁଥିବାର ଯେଉଁ କଥା ସରକାର କହି ଆସୁଛନ୍ତି ସେଥିରେ ସନ୍ଦେହର ବୀଜ ବପନ ହୋଇଯାଇଛି।
ରିପୋର୍ଟ: ଦେବେନ ପଟେଲ
ବିଗତ ଦିନରେ technology ର ବିକାଶ ପାଇଁ ଦେଶର କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କା startup ନାମରେ ଯେଉଁ ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିଲା ତାର କଣ ରେଜଲ୍ଟ ଗଲଗୋଟିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ? ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିହାତି ଭାବେ ସରକାର ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ। କାରଣ ଏହା ସେହି ଗଲଗୋଟିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରସଙ୍ଗ ଯିଏ କି ବହୁ ଜାତୀୟ ମଞ୍ଚରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେବା ସହ ପୁରସ୍କୃତ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ପରେ ଏକ ଇଣ୍ଡିଆ ଏଆଇ ଇମ୍ପାକ୍ଟ ସମିଟ୍ ୨୦୨୬ ପରି ସମ୍ମାନ ଜନକ ମଞ୍ଚରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲା। ଗଲଗୋଟିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ସମ୍ମେଳନ ଅଧାରୁ ପଠେଇ ଦେବା କୌଣସି ସମାଧାନ ନୁହେଁ।
ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ଭାରତ ମଣ୍ଡପମ୍ରେ ୧୬ ଫେବ୍ରୁଆରୀରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଇଣ୍ଡିଆ ଏଆଇ ଇମ୍ପାକ୍ଟ ସମିଟ୍ ୨୦୨୬ ଭାରତର କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା (ଏଆଇ) କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖାଇବାର ଏକ ବଡ଼ ମଞ୍ଚ ଥିଲା। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀଙ୍କ ଉଦ୍ଘାଟନୀ ଭାଷଣ, ଗୁଗୁଲ୍ର ସୁନ୍ଦର ପିଚାଇ, ଓପନ୍ଏଆଇର ସାମ୍ ଆଲ୍ଟମ୍ୟାନ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶ୍ୱନେତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ସହ ଏହି ସମିଟ୍ ଭାରତର ଏଆଇ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ତୀବ୍ର ଗତି ଦେବାର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହି ମଞ୍ଚରେ ଗ୍ରେଟର ନୋଏଡ଼ାର ଗଲଗୋଟିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଏକ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଷ୍ଟଲ୍ ଏକ ବିରାଟ ବିବାଦର କେନ୍ଦ୍ର ହୋଇପଡ଼ିଲା। ଏହି ଘଟଣା କେବଳ ଏକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଭୁଲ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ଭାରତର ପ୍ରଯୁକ୍ତିଗତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଚୀନ୍ ଉପରେ ନିର୍ଭରତା ଏବଂ ଇଣ୍ଡିଜେନସ୍ (ସ୍ୱଦେଶୀ) ଇନୋଭେସନ୍ର ଅଭାବକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ଦେଖାଇଲା।
ଗଲଗୋଟିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କମ୍ୟୁନିକେସନ୍ ପ୍ରଫେସର ନେହା ସିଂହ ଡିଡି ନ୍ୟୁଜ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଇଣ୍ଟରଭ୍ୟୁରେ ଏକ ଚାରି-ପାଦ ରୋବଟ୍ କୁକୁରକୁ ଦେଖାଇ କହିଥିଲେ, “ଆପଣମାନେ ଓରିଅନ୍କୁ ଭେଟ କରନ୍ତୁ। ଏହା ଗଲଗୋଟିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସେଣ୍ଟର୍ ଅଫ୍ ଏକ୍ସଲେନ୍ସ୍ ଦ୍ୱାରା ବିକଶିତ ହୋଇଛି।” ଏହି ଭିଡିଓ ଭାଇରାଲ୍ ହେବା ପରେ ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ହଙ୍ଗାମା ଲାଗିଲା। ନେଟିଜେନ୍ସ୍ ତୁରନ୍ତ ଚିହ୍ନଟ କରିଦେଲେ ଯେ ଏହା କୌଣସି ଭାରତୀୟ ଇନୋଭେସନ୍ ନୁହେଁ, ବରଂ ଚୀନ୍ର ଇଉନିଟ୍ରି ରୋବୋଟିକ୍ସ୍ କମ୍ପାନୀର ପପୁଲାର୍ ମଡେଲ୍ ‘ଗୋ-୨’ (Unitree Go2)। ଏହି ରୋବଟ୍ ଡଗ୍ ବଜାରରେ ମାତ୍ର ୧୬୦୦ ଡଲାର୍ (ପ୍ରାୟ ୧.୩ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା)ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ୨-୩ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପଲବ୍ଧ। ଏହା ଡାନ୍ସ୍ କରିପାରେ, ଲମ୍ଫ ମାରିପାରେ, କ୍ୟାମେରା ସହ ଚାଲିପାରେ ଏବଂ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷଣୀୟ ଟୁଲ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ।ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆରେ ହଜାର ହଜାର ମନ୍ତବ୍ୟ ଆସିଲା – “ଏଆଇ ସମିଟ୍ରେ ଚୀନ୍ ରୋବଟ୍ ଦେଖାଇ ନିଜର କହିବା କେତେ ଲଜ୍ଜାଜନକ!”
ସରକାରୀ ସୂତ୍ରରୁ ଜଣାପଡ଼ିଲା ଯେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ତୁରନ୍ତ ଷ୍ଟଲ୍ ଖାଲି କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଆଗଲା। କେହି କେହି ଏହାକୁ “ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଏମ୍ବାରାସମେଣ୍ଟ୍” ବୋଲି କହିଲେ। ପ୍ରଫେସର ନେହା ସିଂହଙ୍କ ଲିଙ୍କଡ୍ଇନ୍ ପ୍ରୋଫାଇଲ୍ରେ “ଓପନ୍ ଟୁ ୱର୍କ” ଦେଖାଯିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ହଟାଯାଇଥିବା ବା ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥିବା ଚର୍ଚ୍ଚା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା। ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପରେ ବିବୃତ୍ତି ଦେଇ କହିଲା ଯେ ସେମାନେ କେବଳ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବା ପାଇଁ ଏହି ରୋବଟ୍ କିଣିଥିଲେ ଏବଂ କେବେ ନିଜର ତିଆରି ବୋଲି ଦାବି କରି ନଥିଲେ। ପ୍ରଫେସର ନେହାଙ୍କୁ ମିଡିଆ ସହ କଥା ହେବାର ଅଧିକାର ନଥିଲା ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଗଲା। କିନ୍ତୁ ଭାଇରାଲ୍ ଭିଡିଓ ସବୁ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଲା।
ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ଘଟଣା ନୁହେଁ, ଏକ ପ୍ରବଣତା
ଗଲଗୋଟିଆ ଘଟଣା ପ୍ରଥମ ନୁହେଁ। ଗତ କିଛି ବର୍ଷରେ ଭାରତରେ ଏପରି ଅନେକ “କାଣ୍ଡ” ଘଟିଛି ଯେଉଁଥିରେ ବିଦେଶୀ (ବିଶେଷକରି ଚୀନ୍ର) ପ୍ରଯୁକ୍ତିକୁ ନିଜର ବୋଲି ଦାବି କରାଯାଇଛି ବା ସରଳ ଆମଦାନି କରି ବଡ଼ କରାଯାଇଛି। ଚୀନ୍ ରୋବୋଟିକ୍ସ୍ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିଶ୍ୱର ଅଗ୍ରଣୀ। ଇଉନିଟ୍ରି କମ୍ପାନୀ ସସ୍ତା ଏବଂ ଉନ୍ନତ ରୋବଟ୍ ଡଗ୍ ତିଆରି କରୁଛି ଯାହା ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ କମ୍ପାନୀ ବ୍ୟବହାର କରୁଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟପଟେ ଭାରତରେ ରୋବୋଟିକ୍ସ୍ ହାର୍ଡୱେର୍ ଉତ୍ପାଦନ ଏବେ ବହୁତ ପଛରେ। ଆମେ ସଫ୍ଟୱେର୍, ଆଇଟି ସର୍ଭିସ୍ ଏବଂ ଏଆଇ ଆଲ୍ଗୋରିଦମ୍ରେ ମଜବୁତ୍, କିନ୍ତୁ ଚିପ୍, ସେନ୍ସର୍, ମୋଟର୍ ଏବଂ ମେକାନିକାଲ୍ ପାର୍ଟ୍ସ୍ ପାଇଁ ଚୀନ୍ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଛୁ।ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଭାରତୀୟ ଡ୍ରୋନ୍ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଅଧିକାଂଶ ଚୀନ୍ କମ୍ପୋନେଣ୍ଟ୍ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଇଭି ବ୍ୟାଟେରୀ ଏବଂ ସୋଲାର୍ ପ୍ୟାନେଲ୍ରେ ଚୀନ୍ ଆଧିପତ୍ୟ। ଗତ କିଛି ବର୍ଷରେ ଅନେକ ସରକାରୀ ପ୍ରକଳ୍ପରେ “ମେଡ୍ ଇନ୍ ଇଣ୍ଡିଆ” ଲେବଲ୍ ଲଗାଯାଇଥିବା ପ୍ରଡକ୍ଟ୍ ପରେ ଚୀନ୍ ଅରିଜିନ୍ ବୋଲି ଜଣାପଡ଼ିଛି। ଏହା କେବଳ ଲଜ୍ଜାର ନୁହେଁ, ବରଂ ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ୱାଧୀନତାର ପ୍ରଶ୍ନ ମଧ୍ୟ। ଚୀନ୍ ଦଶକ ଧରି ରୋବୋଟିକ୍ସ୍, ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର୍ ଏବଂ ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ୍ ଭେହିକଲ୍ ରେ ବିଲିୟନ୍ ଡଲାର୍ ଇନଭେଷ୍ଟ୍ କରିଛି ଏବଂ ଏବେ ବିଶ୍ୱର ଫ୍ୟାକ୍ଟୋରୀ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଭାରତ ଏଆଇ ମିଶନ୍ ଏବଂ ପ୍ରଡକ୍ସନ୍ ଲିଙ୍କ୍ଡ୍ ଇନସେଣ୍ଟିଭ୍ (ପିଏଲ୍ଆଇ) ସ୍କିମ୍ ଜରିଆରେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ଫଳ ଏବେ ବହୁତ ଧୀରେ ଆସୁଛି।ସକାରାତ୍ମକ ଦିଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି
ଏହି ବିବାଦ ମଝିରେ କିଛି ଭାରତୀୟ ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ ନିଜର ସ୍ୱଦେଶୀ ରୋବଟ୍ ଡଗ୍ ଦେଖାଇ ଗର୍ବ କରୁଛନ୍ତି। ଯେମିତି ଜେନେରାଲ୍ ଅଟୋନୋମି କମ୍ପାନୀର “ପରମ୍” ରୋବଟ୍ ଡଗ୍ – ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାରତରେ ତିଆରି। ଏପରି ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ ଦେଖାଉଛି ଯେ ଯୁବପିଢ଼ି ସଚେତନ ହେଉଛି। କିନ୍ତୁ ଏଗୁଡ଼ିକର ସ୍କେଲ୍ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟ ଚୀନ୍ ପ୍ରଡକ୍ଟ୍ ସହ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିପାରୁ ନାହିଁ। ସରକାର ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତ ଅଭିଯାନ ଜରିଆରେ ରୋବୋଟିକ୍ସ୍ ଏବଂ ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର୍ ପ୍ଲାଣ୍ଟ୍ ସ୍ଥାପନ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହା ପାଇଁ ଆଉ ଅନେକ ବର୍ଷ ଲାଗିବ।କଣ ଶିଖିବା ଉଚିତ୍?
ଗଲଗୋଟିଆ ଘଟଣା ଏକ ଚେତାବନୀ। ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ବିଦେଶୀ ପ୍ରଯୁକ୍ତି କିଣି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନିଜେ ତିଆରି କରିବାର ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ୍। ସରକାରଙ୍କୁ ଆର୍ ଏଣ୍ଡ ଡି ପାଇଁ ଅଧିକ ଫଣ୍ଡିଂ, ସ୍କିଲ୍ ଡେଭଲପମେଣ୍ଟ୍ ଏବଂ ମ୍ୟାନୁଫ୍ୟାକ୍ଚରିଂ ଇନଫ୍ରାଷ୍ଟ୍ରକ୍ଚର୍ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏଆଇ ମିଶନ୍ ଏବଂ ଇଣ୍ଡିଆ ଏଆଇ ଇନୋଭେସନ୍ ସେଣ୍ଟର୍ ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଜରିଆରେ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଦରକାର। ଯଦି ଆମେ କେବଳ ଚୀନ୍ ରୋବଟ୍ କିଣି ନିଜର ବୋଲି ଦାବି କରିବୁ, ତେବେ ବିଶ୍ୱରେ ଆମର ସ୍ଥାନ କେବଳ “କନ୍ଜ୍ୟୁମର୍” ହୋଇ ରହିବ, ଇନୋଭେଟର୍ ହୋଇପାରିବୁ ନାହିଁ।ଏହି ବିବାଦ ଭାରତର ଯୁବପିଢ଼ିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁ। ଆଜିର ଛାତ୍ର ଆସାମୀ ଦିନର ଇଞ୍ଜିନିୟର୍ ହେବେ ଯେଉଁମାନେ ଚୀନ୍ ରୋବଟ୍ କପି କରିବେ ନାହିଁ, ବରଂ ନିଜର ଡିଜାଇନ୍ ତିଆରି କରି ବିଶ୍ୱକୁ ବିକ୍ରି କରିବେ। ଗଲଗୋଟିଆ ଘଟଣା ଲଜ୍ଜାର ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ସୁଯୋଗ – ଆମେ କେତେ ପଛରେ ଅଛୁ ତାହା ବୁଝି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର। ଭାରତ ଏଆଇରେ ନେତୃତ୍ୱ ନେବ, କିନ୍ତୁ ତାହା ସ୍ୱଦେଶୀ ହାର୍ଡୱେର୍ ଏବଂ ସଚେତନତା ବିନା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଜୟ ହିନ୍ଦ୍!
0 Comments